หลังในการพัฒนาตนเองประการที่สอง คือ บอกตัวให้ได้ หมายความว่าตปกติคนเรามักไม่ค่อยได้สนตัวเองหรือเตือนตัวเองกัน สอนคนอื่นเตือนคนอื่นได้สารพัด สอนให้เขาำทำอย่างนั้น เตือนให้เขาปฏิบัติอย่างนี้ สอนได้เตือนได้ แต่พอถึงคราวตัวเองบ้างกลับไม่ยอมสอนไม่ยอมเตือน จึงได้เกิดผิดพลาดบกพล่องประสบทุกข์ยากกันรำ่ไป แท้ที่จริงตัวเราเองนี่แหละที่สอนยากเตือนยากที่สุด ฝึกก็ยาก ดัดก็ยาก ดังนั้นท่านจึงเืตือนใจไว้ว่า "จงเืตือนตน ของตน ให้พ้นผิด
เตือนตนจิต ตนได้ ใครจะเหมือน
ตนเตือนตน ไม่ได้ ใครจะเตือน
ตนแชเชือน ใครจะเตือน ให้ป่วยการ"
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น