เจ็บเพราะรัก

หลายครั้งหลายหนที่เราเจ็บปวดเพราะรัก  เพราะรักเป็นทุกข์นั้นหรือ...  หากมองให้ดีๆ รักอาจจะไม่เป็นตัวกำหนดทุกข์นั้นได้  แต่เป็นการคาดหวังจากฝ่ายหนึ่งมากกว่า  ลองย้อนถามตัวเองซิว่า "ทุกๆครั้งที่เราร้องไห้   เราผิดหวัง  เป็นเพราะเรารักเขาหรือเป็นเพราะว่าเขาไม่รักเรามากอย่างที่เราต้องการกันแน่" 
          ความรักไม่เคยทำร้ายใคร  แต่เป็นความคาดหวังจากความรักนั้นมากเกินไป  ความรักที่เราคาดหวังมากจะย้อนกลับมาทำร้ายเราทุกครั้งที่เราคาดหวังสูงเกินไป  ไม่มีใครในโลกที่สามารถเป็นอย่างเจ้าชาย  เจ้าหญิงในฝันของเราได้  การเรียกร้องจากอีกฝ่ายรังแต่จะทำให้เจ็บปวดกันทั้งคู่  เมื่อใดที่รู้สึกท้อแท้หรือหมดกำลังใจ  จากการร้องหาความรักจากผู้อื่น  ลองมองย้อนกลับมาที่ตัวเราเอง  แล้วลองสร้างความรักให้เกิดขึ้นไปในของตัวเองดูบ้าง...
          ไม่จำเป็นต้องเป็นฝ่ายได้รับอยู่ตลอดเวลา  ความรักในในของตัวเองไม่ต้องใช้เงินใช้ทองซื้อมา  หากแต่ก่อขึ้นมาง่ายๆ  และมีล้นเหลือมากพอที่จะแบ่งปันให้ผู้อื่น  โดยไม่จำเป็นต้องคาดหวังจะได้สิ่งตอบแทนมา  เมื่อใดที่รักใครสังคน  ลองให้ความรักแก่เขาที่เราจะทำได้  โดยไม่ต้องคาดหวังถึงสิ่งที่จะได้รับกลับมาไม่จำเป็นเลยที่เรียกร้องให้เขารักเราตราบเท่าเทียมที่เรารักเขา  เพียงแค่แบ่งปันรักในใจเท่านั้น...  เราก็จะสัมผัสจากคำว่าความสุขจากความรัก  จากการให้อย่างแท้จริง
          นอกจากนี้เราจะสามารถควบคุมความสุขของตัวเองให้อยู่ในมือของตัวเองได้ไม่จำเป็นต้องให้ความสุขของเราอยู่ในมือของคนอื่นที่แล้วๆ มา  เพราะเขาเองเป็นบ่อเกิดของความรัก  เป็นคนให้มิได้เป็นฝ่ายรับ  และยิ่งให้มากเท่าไร  เราก็ยิ่งได้ความรักกลับคืนมากเท่านั้น  เมื่อเราบริสุทธิ์ใจที่จะให้รักกับใครก็ตามอีกฝ่ายก็จะรู้สึกสบายใจที่จะให้รักแก่เรา  โดยไม่ต้องคำนึงว่าเราต้องการอะไรตอบแทนจากเขากันแน่
          แต่สิ่งที่สำคัญที่สุด  คือ  ความรักและการให้เป็นบ่อเกิดของความสุขได้ด้วยตัวของมันเอง  ไม่จำเป็นต้องใช้ใครก็ตามเป็นคนสร้างความสุขให้เราอีกแล้ว  เพราะทั้งความรักและความสุขทั้งหมดมันอยู่ที่เราสองคนนั้นเอง.....