บทเรียน......

ในชีวิตของคนเรา... บ่อยครั้งที่เรามักตั้งคำถามกับตัวเองเสมอ... ว่าทำไม ?....ชีวิตของเราถึงต้องพานพบ... กับเรื่องราวที่เจ็บปวดและพานพบกับคนที่เลวร้ายด้วย... มีหัวใจมากมายที่แอบซุกซ่อนอยู่ในมุมที่ผิดหวัง... ตอกย้ำ...สับสน...และว้าเหว่... แต่เพราะทุกชีวิตต้องก้าวเดิน... และประสบการณ์...คือส่วนที่เติมเต็ม... แต่ละย่างก้าวจึงต้องมีบทเรียน... หากไม่พบพานคนเลว...ไหนเลยเราจะมีบทเรียนเพื่อเตือนใจ... เพราะบทเรียนที่เจ็บปวดและทำให้เรารอบคอบ ประมาทกับชีวิตน้อยลง...ระมัดระวังมากขึ้น.. บทเรียนเหล่านี้ก็มาจากคนที่เลวร้าย... คนที่เราเฝ้าก่นด่าไม่ใช่หรือ ?... หากไม่มีคนเลวร้ายผ่านเข้ามาในชีวิต... บทเรียนที่มีค่าและทำให้เราเข้าใจตัวเองมากขึ้น...คงไม่มี... โลกไม่ได้เลวร้ายมืดมน... จนทำให้เราต้องรังเกียจการมีลมหายใจอยู่...เพื่อสู้ต่อไป.. บางครั้งความปวดร้าวที่เกิดจากคนบางคน... อาจมีค่ามากกว่าความสุขที่ได้รับอย่างพร่ำเพรื่อ... ด้วยเพราะว่ารอยกรีดนั้นฝังลึกและ...ยิ่งเจ็บก็ยิ่งจำ... ขอบคุณข้อมูลจาก http://www.tamdee.net